ບາງທັດສະນະ ຂອງຜູ້ປະກອບການ ແລະ ສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນກະສິກໍາລາຍໃຫຽ່ຂອງ ສປປ.ລາວ

         ການຜະເຊີນໜ້າກັບບັນດາຄູ່ແຂ່ງທາງຕະຫຼາດໃນຍຸກເຊື່ອມໂຍງສະໄໝໃໝ່ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ປະກອບການ ແລະ ຫົວໜ່ວຍການຜະລິດຂະໜາດກາງ-ຂະໜາດນ້ອຍ ກໍຄືນັກທຸລະກິດຂອງ ສປປ.ລາວ ຕ້ອງພົບພໍ້ກັບບັນຫາທ້າທາຍດ້ານຕົ້ນທຶນການຜະລິດສູງ ຈິ່ງອາດເສຍໂອກາດໃຫ້ປະເທດອື່ນຍ້ອນສູ້ລາຄາຕໍ່າບໍ່ໄດ້ ໃນນີ້ຖ້າຫາກບໍ່ມີການແກ້ໄຂຢ່າງເປັນລະບົບ ເປັນຂັ້ນຕອນ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມນະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດຖະບານ ກໍຈະສ້າງຄວາມຫຽຸ້ງຍາກແບບຕ່ອງໂສ້ ເຊິ່ງຈະກະທົບໃສ່ຕານ່າງການຜະລິດ ນັບແຕ່ຂັ້ນພື້ນຖານຮ້ານຫຽ້າຂຶ້ນມາຮອດພາກທຸລະກິດທີ່ຕິດພັນທັງພາກປະຊາຊົນ ແລະ ພາກລັດຖະບານ.

         ນີ້ຄືນຶ່ງໃນທັດສະນະຂອງທ່ານ ຫຼຸມຄໍາ ວົງໄຊ ປະທານບໍລິສັດລາວອຸດສາຫະກໍາ-ກະສິກໍາຈໍາກັດ ນຶ່ງໃນນັກທຸລະກິດລະດັບແຖວໜ້າຂອງ ສປປ.ລາວ ຜູ້ກິ້ງເກືອກລີເລືອຢູ່ກັບຖານການຜະລິດຕິດພັນຊຸມຊົນ ຜູ້ສົ່ງອອກສາລີກະປ໋ອງ ຜັກທຽມໂທນດອງ ແລະ ຜະລິດຕະພັນໝາກຕາວແປຮູບ ຮວມເຖິງພືດພັນການກະເສດອື່ນໆ ພິເສດແມ່ນຜະລິດຕະພັນນໍ້ານົມສາລີບ້ານເກິນ ນໍ້າໝາກນັດບ້ານເກິນ ເຊິ່ງຖືເປັນເຄື່ອງດື່ມເພື່ອສຸຂະພາບທີ່ໄດ້ຈາກວັດຖຸດິບປອດສານພິດ ແລະ ສົດໃໝ່ ຈາກໄຮ່-ສວນ ໂດຍຮວມເອົາຄູ່ຮ່ວມທຸລະກິດທີ່ເປັນຊາວສວນປູກສາລີ ປູກໝາກນັດ ປະມານ 3.000 ຄອບຄົວ ຢູ່ແຂວງວຽງຈັນ ແລະ ບັນດາແຂວງອ້ອມຂ້າງ ໂດຍຜ່ານການສະໜອງແນວພັນ ແລະ ຄໍາແນະນໍາວິທີການປູກແບບປອດສານພິດແກ່ຊາວກະສິກອນ ເພື່ອສົ່ງຂາຍເຂົ້າປ້ອນໂຮງງານທີ່ບໍລິຫານຈັດການໂດຍຄົນລາວ ແລະ ປຸງແຕ່ງດ້ວຍສີມືແຮງງານລາວ 100%.

ຜະລິດຕະພັນສົ່ງອອກຂອງບໍລິສັດລາວອຸດສາຫະກໍາ-ກະສິກໍາຈໍາກັດ

         ທ່ານ ຫຼຸມຄໍາ ເປີດເຜີຍໃຫ້ຮູ້ວ່າ 90% ຂອງຜະລິດຕະພັນໃນບໍລິສັດລາວອຸດສາຫະກໍາ ກະສິກໍາຈໍາກັດ ແມ່ນອັດຕາສ່ວນສົ່ງອອກເພື່ອຄ້າຂາຍກັບ 17 ປະເທດ ແລະ ຄູ່ຄ້າລາຍໃຫຽ່ກໍແມ່ນປະເທດອັງກິດ ຮວມເຖິງບັນດາປະເທດເອີຣົບ ແລະ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຫຼັກການຄ້າຂາຍເປັນລະບົບຜ່ານທະນາຄານ ແລະ ມີການກວດສອບຄຸນະພາບຕາມມາດຕະຖານສາກົນ ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງເຖິງຄວາມພ້ອມຂອງນັກທຸລະກິດລາວ ດ້ານເງິນທຶນສໍາຮອງເພື່ອຜະລິດສິນຄ້າໄວ້ຕອບສະໜອງຕະຫຼາດໃຫ້ທັນການ ຂະນະທີ່ການຊໍາລະສະສາງຕ້ອງຜ່ານຂັ້ນຕອນທີ່ລະອຽດ ຊັບຊ້ອນ ແລະ ອາດຊັກຊ້າ ຍ້ອນຫຼາຍຂະບວນການກວດສອບ ນີ້ຖືວ່າເປັນສິ່ງທ້າທາຍຂອງຜູ້ຜະລິດສົ່ງອອກ ສ່ວນການຕອບສະໜອງດ້ານວັດຖຸດິບ ກໍຮຽກຮ້ອງເຖິງການຜະລິດ (ປູກ-ລ້ຽງ) ທີ່ສະອາດ ປອດໄພ ໃນນັ້ນຕ້ອງນໍາໃຊ້ຝຸ່ນຊີວະພາບ 100% ຕ້ອງສ້າງແຮງດຶງດູດໃຈໃຫ້ຊາວກະສິກໍາ ຕ້ອງປັບປຸງ ພັດທະນາຮອບດ້ານເພື່ອໃຫ້ການຜະລິດມີຕົ້ນທຶນຕໍ່າ ຂະນະດຽວກັນພວກເຮົາກໍຈໍາເປັນຕ້ອງນໍາເຂົ້າວັດຖຸອຸປະກອນຕ່າງໆທີ່ເປັນອົງປະກອບ ສໍາຄັນຂອງຊາວກະສິກໍາ ນີ້ຄືສາເຫດຂອງຕົ້ນທຶນການຜະລິດ.

         ປະທານບໍລິສັດອຸດສາຫະກໍາລາວ ກະສິກໍາຈໍາກັດ ໃຫ້ຂໍ້ຄິດເຫັນຕື່ມອີກວ່າ ພວກເຮົາມີທິດທາງ ນະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດຖະບານ ໃນການພັດທະນາ ແລະ ສົ່ງເສີມການຜະລິດເປັນສິນຄ້າ ມີສະພາບດິນດີ ເນື້ອທີ່ກະສິກໍາພ້ອມ ມີແຮງງານພ້ອມ ແຕ່ພວກເຮົາຍັງຂາດຮູບປະທໍາໃນການສົ່ງເສີມການຜະລິດກະສິກໍາທີ່ໝາຍເຖິງການຜະລິດ ຝຸ່ນຊີວະພາບຢູ່ພາຍໃນ ການພັດທະນາແນວພັນທີ່ແຂງແຮງ ການກໍາຈັດວັດຊະພືດຢ່າງຖືກວິທີ ປອດໄພ ແລະ ທົ່ວເຖິງ ການກຽມພ້ອມຮັບມືໄພພິບັດທາງທໍາມະຊາດ ການສ້າງລະບົບຊົນລະປະທານຢ່າງແທດເໝາະ ແລະ ອື່ນໆ ເຊິ່ງຈຸດນີ້ຕ້ອງແມ່ນພາກລັດເປັນຜູ້ລົງເລິກໃນການດໍາເນີນງານ ແຕ່ກໍຮຽກຮ້ອງເຖິງງົບປະມານຈໍານວນມະຫາສານ ຫາກຕ້ອງການສ້າງຖານການຜະລິດເພື່ອສົ່ງອອກໃຫ້ສາມາດກ້າວຂຶ້ນທີ່ເປັນນຶ່ງໃນບັນດາ ປະເທດທີ່ມີທ່າແຮງ ແລະ ຄວາມພ້ອມ ກໍຕ້ອງລົງທຶນໃສ່ ແລະ ນໍາຄືນໃຫ້ໄດ້ຜົນງານ ແລະ ໝາກຜົນໂຕຈິງ ຫຼື ເອີ້ນວ່າ ຜົນສໍາເລັດຂອງໂຄງການທີ່ບໍ່ເປັນພຽງໂຕອັກສອນເທົ່ານັ້ນ.

         ຢ່າງໃດກໍດີ ສໍາລັບທິດທາງ ຫຼື ແຜນງານຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ຖືວ່າແມ່ນນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງທີ່ສຸດ ແມ່ນສິ່ງເອື້ອອໍານວຍ ຫຼື ບ່ອນອີງທີ່ດີທີ່ສຸດ ເຊິ່ງຖ້າໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຽາຍໂດຍຂະແໜງການກ່ຽວຂ້ອງຢ່າງແຂງແຮງ ກໍຈະກາຍເປັນເຄື່ອງມື ແລະ ປັດໄຈໃນການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງເພື່ອກ້າວຂຶ້ນເປັນແຫຼ່ງ ຫຼື ຖານການຜະລິດກະສິກໍາສົ່ງອອກທີ່ບໍ່ນ້ອຍໜ້ານາໆປະເທດ ແລະ ນີ້ກໍຖືເປັນຂັ້ນໄດສໍາຄັນຂອງການດໍາເນີນທຸລະກິດດ້ານການປູກ-ການລ້ຽງ ໂດຍນໍາໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດຂອງລາວທີ່ຕໍ່ຍອດມາຈາກການພັດທະນາເຕັກໂນໂລຊີ ໂດຍນັກວິຊາການລາວ ເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ຄົນລາວເປັນເຈົ້າຂອງທຸລະກິດ ເປັນແຮງງານຜະລິດທີ່ເປັນມິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ເພື່ອສົ່ງອອກຈິ່ງຈະຖືເປັນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມທີ່ມີຄວາມຍືນຍົງ.

ໂດຍ: ເຜິ້ງຄໍາ